Het project2link team heeft een bezoek gebracht aan Moldavië. Tijdens een goed voorbereidde studie trip zijn de teamleden echt onder de indruk geraakt van de armoede in Moldavië, een land, hier niet zover vandaan, gewoon in Europa.
De reis had het doel veel stichtingen, overheden en locale hulpverleners te ontmoetten om te zien hoe wij via onze site, project2link.org, ondersteuning kunnen leveren aan de locale bevolking. De studiereis werd voorbereid samen met stichting Orhei uit Spakenburg die veel waardevolle contacten ter plaatse in Moldavie heeft.
Vrijdagochtend 11 november, vroeg op en de Orhei mannen naar Schiphol. Dezelfde dag al spraken we met een hoge ambtenaar die ons met veel goede tips en contacten verder op pad stuurde. Tijdens het wachten op de taxi terug raakten we al wel wat onder de indruk van de enorm sombere en trieste overheidsgebouwen waar je de toiletten zonder toiletpapier graag links liet liggen. De avond werd gevuld door een combinatie van samen eten met een directrice van een NGO die veel informatie voor ons had.De zaterdag was heel goed gevuld. Vanuit de hoofdstad Chisinau een uurtje rijden naar Causeni. Ter plaatse voelden wij het alsof we door een tijdmachine pakweg 60 jaar terug werden gezet. Een bejaardenhuis waar de warmte nog echt van de houtkachel komt en waar bejaarden heel sober leven of de dag in bed doorbrengen. Ontzettend knap om te zien dat ook daar weer verzorging rondloopt die ook proberen extra dingen te doen om meer zelfstandig te overleven. Hoe? Eigen varkens voor een stukje vlees.
Een optie om ter plaatse in een ziekenhuis te komen kunnen we je ook afraden. In Nederland was tijdens ons bezoek een operatiekamer gesloten. Reden? Een paar vliegjes. Na wat we in Moldavie gezien hebben in de operatiekamer aldaar, vliegen we liever terug. Het ergste wat je kunt gebeuren is wanneer de stroom uitvalt tijdens de operatie. Voordat de diesel van de noodstroom loopt, is je narcose wel uitgewerkt. Toch ook weer mooi om te zien dat ze enorm trots zijn op de noodstroom die zelfs het hele ziekenhuis kan voorzien van stroom.
En wanneer je dan bij ligt te komen op een bed (al dan niet met matras) uit de jaren ’50 weet je in ieder geval dat het ’s morgens vroeg dag is, de gordijnen zullen de kou, de tocht of de zon niet weren, gordijnen zijn er namelijk niet.
Om dit blog toch met een wat beter gevoel af te sluiten hoeven wij alleen maar even terug te denken aan de blik in de ogen van de kinderen in het ziekenhuis die met een klein cadeautje van Henk zo blij kijken…
Lees het vervolg op ons volgende BLOG
